ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਹਵਾਈ ਅੱਡਿਆਂ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਅਡਾਨੀ ਗਰੁੱਪ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਪਰੀਖਿਆ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਵੇਂ ਨਵੀ ਮੁੰਬਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਰਸੇ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਪੁਨਰ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਡਾਨੀ ਗਰੁੱਪ ਨੇ ਛਤਰਪਤੀ ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ (ਸੀ. ਐੱਸ. ਐੱਮ. ਆਈ. ਏ.)'ਤੇ ਟਰਮੀਨਲ 1 ਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਅਤੇ ਮੁਡ਼ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 60 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਪੁਨਰ ਵਿਕਾਸ ਦੌਰਾਨ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਡਾਨੀ 14 ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰੂਟਾਂ-ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾ, ਢਾਕਾ, ਮਸਕਟ ਅਤੇ ਕੁਵੈਤ ਸਿਟੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ-ਲਈ ਉਡਾਣਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਨਵੀ ਮੁੰਬਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ'ਤੇ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਲਗਭਗ 50 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (31 ਮੀਲ) ਦੀ ਦੂਰੀ'ਤੇ ਸਥਿਤ ਦੋ ਹਵਾਈ ਅੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣ ਨਾਲ ਏਅਰਲਾਈਨਾਂ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਲੌਜਿਸਟੀਕਲ ਅਤੇ ਸੰਚਾਲਨ ਲਾਗਤ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਇਸ ਯੋਜਨਾ ਦਾ ਏਅਰਲਾਈਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟੇਕਆਫ ਅਤੇ ਲੈਂਡਿੰਗ ਸਲੋਟ ਦੀ ਮੁਡ਼ ਵੰਡ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਜਤਾਈਆਂ ਹਨ। ਰਾਜਨੀਤਕ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਦਖਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੇਵੇਂਦਰ ਫਡ਼ਨਵੀਸ ਨੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹਵਾਬਾਜ਼ੀ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਪੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਟਰਮੀਨਲ 1 ਨੂੰ ਪਡ਼ਾਅਵਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਡ਼ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ-ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟਰਮੀਨਲ 1A ਤੋਂ 1B ਵਿੱਚ ਸੰਚਾਲਨ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨਾ-ਨਾ ਕਿ ਪੂਰੇ ਟਰਮੀਨਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰਨਾ।
ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਵੀ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਪਰੀਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਸੰਚਾਲਕ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰੀ ਭੀਡ਼, ਮਿਊਂਸਪਲ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਦਬਦਬੇ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। 2040 ਤੱਕ 140 ਮਿਲੀਅਨ ਦੀ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਮੰਗ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੁੰਬਈ ਮਹਾਨਗਰ ਖੇਤਰ ਸਾਲਾਨਾ 75 ਮਿਲੀਅਨ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਪਹਿਲ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਜਾਂ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।